Dag 7 : Marrakech - Goulimine

Op zich een heel ontspannen rit van 270 kilometer. Maar omdat we morgen een vreselijke trip krijgen van 700 km hebben we besloten om vandaag toch maar 200 km door te rijden. Dat scheelt morgen weer veel tijd en kilometers.

Alles ging goed. We hadden zo’n 300 kilomter afgelegd. Er had net een kleine rijderswissel plaatsgevonden. Patrick is in de auto van Arthur gaan rijden zodat hij bij ons even in de auto de benen kon strekken. We waren net voorbij Tiznit toen ineens dat vervelende keiharde getik weer begon. Pa en ik keken elkaar aan en we wisten genoeg. Ongetwijfeld de schokbreker weer.

Over het bakkie maar omgeroepen dat we even moesten stoppen bij de eerste benzinepomp.

Gelukkig is Tiznit een redelijk grote stad dus mogelijkheden zat om de auto eventueel te laten repareren. Ons vermoeden werd bevestigd. De schroef was afgebroken, de schokbreker hing er weer los bij. Dit was erger dan de eerste keer. Op naar een garage waar we vrij dichtbij waren. Een garage kun je het niet noemen want ze repareren hier de auto gewoon op de straat.



Ze zijn ongeveer drie uur bezig geweest met boren, draad opnieuw tappen, boren halen….weer boren halen en eeehm….ah, weer boren halen. Ik ben in de tussentijd maar even voor 2 euro naar de kapper gegaan. De beste reparatiemeneer was helaas nog niet klaar maar nogmaals, na drie uur was het gedaan. Kosten 32 EUR. Geen geld toch?

Daarna nog twee uur doorgereden in het donker over bergpassen. Een helse rit was het, met zwetende handjes achter het stuur gezeten. Maar we hebben het gered. We zijn nu in Goulimine. De Sahara komt dichterbij.