Dag 4 Sotogrande (Spanje) – Fes (Marokko)

Vandaag zijn we vroeg opgestaan om de boot naar Marokko te halen. We pakken vandaag zo’n kleine 300 kilometer. We zijn min of meer in konvooi naar de boot gereden. En dat is lastig, want in konvooi rijden kost altijd erg veel tijd. Het weer wordt er iets beter op, maar nog steeds is het aardig fris. Vooral ’s avonds koelt het behoorlijk af. We hebben al een aantal nachten gehad waar we het reuze koud hadden. Hotels in Spanje zijn er op ingesteld dat het altijd mooi weer is. Dus je slaapt onder een heel dun lakentje.

De boottocht was prima te doen. Heerlijk even uit kunnen rusten en een klein hapje gegeten met daarna een sigaretje op het bovendek. Eenmaal aangekomen in Marokko waan je je in een heel andere wereld. Aangekomen in Cueta (spaanse enclave) is het nog een klein stukje naar de grens van Marokko waar je eerst door een klein stukje niemandsland richting de Marokkaanse grens rijdt. In dat stukje niemandsland staat behoorlijk wat geboefte dus auto op slot en rustig doorrijden.

Gelukkig konden wij bij de Marokkaanse grens vrij vooraan aansluiten dus we waren ook vrij snel aan de beurt met auto inklaren bij de grens. Daarna even naar de dokter waar we een pistool op ons voorhoofd kregen (lees als een digitale thermometer) ter voorkoming van invoering van de mexicaanse griep. Iedereen is gelukkig als gezond verklaart. Paspoorten ingeleverd bij de controle, stempel erin en anderhalf uur later reden we weer. Leuk om te zien zijn de smokkelaars over de bergen die vanuit de spaanse enclave over de grens naar Marokko met allerhande artikelen lopen zoals bananen, pampers, fruit en autobanden. Alleen maar om geen tax te hoeven betalen. Zo af en toe wordt er een neergeknuppeld, hebben we ons laten vertellen.

We rijden nu met 4 andere teams op weg naar Fes. De wegen zijn slecht begaanbaar met veel gaten in de weg. Dat is niet goed voor onze auto aangezien we al veel te zwaar beladen zijn. Tijdens een van de vele stops kwamen we erachter dat we benzine lekte. De benzine slang bleek verrot te zijn dus ook dit kleine probleem verholpen door de slang af te knippen en er opnieuw op te zetten.

Aangekomen in Fes direct een hotel opgezocht. Fes is de derde grootste stad van Marokko en behoorlijk druk in het verkeer. Parijs is er niets bij. Het echte probleem begon in het hotel. We moesten paspoorten inleveren waarna de receptioniste papieren zou invullen voor het hotel. Inleveren van paspoorten is al tricky maar iedereen deed het en de paspoorten waren geteld. Eerst 11 daarna toch 12. We kregen de paspoorten terug. Behalve Patrick niet. De receptioniste vertelde dat zij er maar 11 van ons had gekregen. En daar sta je dan he?

Na een uur zoeken in lades van de receptie konden wij hem met zijn allen ook niet vinden. Terwijl Kevin zeker wist dat hij alle drie de paspoorten aan de receptioniste had gegeven. Nederlandse ambassade gebeld; geen gehoor. Challenge gebeld en die kon ons ook niet veel verder helpen dan ons te verwijzen naar de ambassade. Toen kwam Hilko met het idee om eens achter de lades te kijken van de desk bij de receptie. En verdomd. Na anderhalf uur zoeken kwam het paspoort tevoorschijn. Scheelt weer een rit naar de Nederlandse Ambassade. Met de schrik nog in ons hebben we maar geprobeerd de nachtrust te vatten.